Ktoś powiedział: "Nie ma dobrego zespołu bez wyjątkowego instruktora” i miał po stokroć rację! Dziecięcy Zespół Taneczny "Zez” to Pani Grażyna, a Ona to "Zez”. Oddała mu swoje serce. Wielkie serce, w którym jest miejsce na nasze radości i smutki, nasze sukcesy i potknięcia. Pani jest profesjonalistką w każdym calu; pomysłowa i szalona, konsekwentna i wymagająca, dobra i sprawiedliwa.
        "To wspaniały człowiek, wybitny instruktor i choreograf. Każdą wolną chwilę poświęca dziewczynkom. Interesuje się naszymi wynikami w nauce; gdy są problemy, pomaga. Na co dzień pracuje jako wychowawca w świetlicy. Spędza z nami mnóstwo czasu i nie tylko o próby i występy tu chodzi; Ona jest zawsze, gdy Jej potrzebujemy! Każda z nas jest dla Niej najważniejsza. To tak, jak w domu mama traktuje swoje dzieci. Wie dobrze, gdy coś nas trapi, potrafi przytulić i zapewnić o swoim wsparciu: "będzie dobrze, możesz na mnie liczyć”.
        Dla Pani Grażynki nie ma rzeczy niemożliwych. Nam także często powtarza: "trzeba mocno chcieć! bardzo chcieć!”. Gdyby nie Ona - pasja, jaką jest dla dziewcząt taniec zaprowadziłaby je co najwyżej przed lustro w domu albo na podwórkowy trzepak. Czujemy się wybrane, bo mamy możliwość spędzania czasu po lekcjach na rozwijaniu swoich zainteresowań i umiejętności. I czerpiemy stąd tyle radości! To wszystko dzięki Niej! Mamy szczęście, to fakt”- twierdzi Ania.
        "Nasza Pani nie lubi o sobie mówić. Kiedy przyjechali dziennikarze, żeby zbierać materiały do ważnej publikacji, pękałyśmy z dumy, a Pani wzbraniała się przed pytaniami. Przy naszym wsparciu i po licznych namowach udało się. O naszej Pani możecie przeczytać na 990 stronie Encyklopedii Hubners "Who is Who” - chwali się Natalka.
        Z.: kierownik, choreograf. NF.: Dziecięcy Zespół Taneczny ZEZ. AS.: 44-335 Jastrzębie–Zdrój, ul. Szkolna 7. AP.: 44-335 Jastrzębie-Zdrój. DU.: Stargard Szczeciński, 03.04.1950. D.: Sebastian (1976). R.: Czesław Mirowski i Alicja z d. Kalicka. W.: 1977 dyplom mgra pedagogiki na Wydz. Pedagogicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, kier. pedagogika szkolna. K.: 1977-78 nauczyciel pedagogiki w Studium Wychowania Przedszkolnego w Pułtusku, od 1978 nauczyciel w SP 12 w Jastrzębiu–Zdroju, od 1980 pomysłodawczyni, inicjatorka powstania, choreograf i kierownik Dziecięcego Zespołu Tanecznego ZEZ w Jastrzębiu-Zdroju. SO.: występy w audycjach telewizyjnych (m.in. "Harcerski Krąg", "Dyskoteka Pana Jacka"), w teatrze Buffo, Centrum Zdrowia Dziecka, na wielu imprezach rangi ogólnopolskiej m.in. na Centralnej Akademii Barbórkowej w Zabrzu, Mistrzostwach Świata w Akrobatyce w Katowicach; od 1984 zdobycie wielu nagród na festiwalach i przeglądach w Polsce i za granicą (m.in. Złote i Srebrne Aplauzy na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki i Tańca w Koninie, Złote i Brązowe Jodły na Harcerskim Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej w Kielcach, Złote Liry na Międzynarodowym Festiwalu Orkiestr Dętych w Rybniku (wspólnie z Orkiestrą Dętą KWK "Zofiówka"); zespół występował w wielu krajach Europy (Francja, Węgry, Niemcy, Hiszpania, Włochy); występy w Turcoing (Francja) uświetniły imprezę wstąpienia Polski do UE w 2004, koncert na święcie polsko-niemieckiego drzewka w ramach organizacji Patenschaff w Karlsruhe (Niemcy); zespół ZEZ zdobył Złoty Puchar Telewizji POLSAT w 2000 i Złoty Puchar Ministra Górnictwa w 1988. ON.: nagrody Inspektora Oświaty i Wychowania (1982, 1985), nagrody Kuratora Oświaty i Wychowania (1985, 1988), nagroda Ministra Edukacji Narodowej (1990), Brązowy Krzyż Zasługi (1985); Odznaka "Za zasługi dla rozwoju miasta Jastrzębie-Zdrój", Medal Ministra Kultury i Sztuki, nagrody dyrektora szkoły (1988, 1995, 2001, 2002). H.: taniec, teatr, film. E-mail: sp12@um.jastrzebie.pl
        To sucha biograficzna nota. Dla nas Pani Gregorczyk jest przede wszystkim "Naszą Panią Grażynką”. Przeczytajcie, co sądzą o Niej tancerki:
        ,,Pani jest wspaniałą osobą. Jest wymagająca, surowa i konsekwentna, a przy tym miła, serdeczna, pogodna i ma wielkie poczucie humoru. Dzieci bardzo lubią Panią. Zawsze interesuje się naszymi ocenami i dba o to, by wszystko było w porządku. Możemy rozmawiać z Nią na każdy temat; nawet ten najbłahszy. Ma dla nas czas i zawsze potrafi coś doradzić. Kiedyś zadano Jej pytanie: "Jak Pani osiąga takie sukcesy?” Odpowiedziała skromnie: "Trzeba kochać dzieci, a sukcesy przyjdą same”- relacjonuje Patrycja, a jej młodsza koleżanka Ada dodaje: "To nie takie proste wymyślić taniec! a Pani to potrafi! bo ma talent. Kiedy jesteśmy niegrzeczne albo nie uważamy, krzyczy, ale potrafi też przytulić i pocieszyć, bo nas kocha! Pani jest z nas dumna, a my z Niej!”
        Klaudia wie, że: "Pani to super nauczyciel i wychowawca. Z każdym, nawet najmniejszym problemem możemy się do Niej zgłosić. Nauczyła nas dyscypliny, systematyczności i obowiązkowości. Kiedy trzeba karci, ale lubi też nas chwalić. Na zawsze pozostaną mi w pamięci wspólne wyjazdy, bo każdy z nich to super przygoda. Jak to dobrze, że Pani jest z nami”.
       "Pani po każdym udanym występie śmieje się i żartuje. Gorzej jest, jak przytrafi się jakaś wtopa, wtedy i my, i orkiestra wiemy, że lepiej się schować do kąta”- dopowiada Karolina.
        Weronika zdaje sobie sprawę, że: "Pani Grażynka poświęca zespołowi bardzo dużo czasu. Jest wymagająca, ale to dzięki temu osiągamy sukcesy!”
        "Dba o zespół i kocha swoje dziewczynki”- o tym jest przekonana Marysia.
        "Pani Gregorczyk to nasz szef. Jest kochana i miła, a przy tym bardzo wymagająca. Wie, czego chce. Czasami, gdy jestem słabiej przygotowana, czuję się niepewnie przed próbą. Na szczęście rzadko się to zdarza”- przyznaje się Eliza.
        Paulina prosi, żeby koniecznie jeszcze zapisać: "Czasami daje nam Pani wycisk, ale to dla naszego dobra”.
        Bardzo dojrzale wypowiada się „była tancerka” Małgosia : "To prawdziwy boss: kierownik, choreograf, baletmistrz i kostiumolog naszego zespołu. Dla Pani nie ma rzeczy niemożliwych. Jest dla nas autorytetem, opiekunem i przyjacielem. Na próbach jest szalenie wymagająca; Jej uwadze nie umknie żaden błąd. Wiemy jednak, że gdyby Pani nie wymagała, my nie tańczyłybyśmy tak dobrze i nie osiągnęłybyśmy tego, co mamy w dorobku. Za to właśnie Ją kochamy!”